ฉายแล้วเมื่อวันวานนี้(เดือนที่แล้วอ่ะดิ)final fantasy VII AC ภาค เดอะ ชัตเตอร์

อีกสองผู้หลุดกรอบ

zack กะล cid

ทำไม ตายแล้วถ่ายไม่ติดอ่ะ?	จำไว้เลยเซฟิรอธ คราวหน้าตรูจะตีท้าย เอ้ยแย่งซีนแกรให้ได้

cosplayer นำแสดงโดย

cloud (โลมาทราย)(จะเศร้าซึมเหมือนคลาวด์เกินไปหน่อยแล้ว)

sephiroth (viosephy )(คราวนี้เก็บหน้าอกได้หมดดีใจๆ)

vincent (ส้ม)(การกลับมาที่ทำให้เราดี๊ด๊าอีกครั้ง)

yuffie (แมวน้ำ)(- - ร่าเริงกว่ายุฟฟี่จริงๆอีกอ่ะ)

rufus (รอธหมึกสด) ขอโทษนะเตรียมวิกให้ไม่ทันอ่ะมันใหญ่ไปแฮะ

Yazoo (ต้อม)น้องสาวผมเอง ขอบคุณน้องแมวน้ำที่ช่วยยืมของจ้า

Aerith (น้องอารายหว่า)น่ารักมาก อยู่ด้วยกันยันเวลาเลิกเลย

Tifa (...)อยู่แป๊ปเดียวเองอ่า

Kadaji (คุโรซากิ) ไซด์มินิดีงับ

cid(...)โจ๋รั่วกว่าเรโนอีกนะเนี่ย

reno (..)เป็นนินจารีบกลับบ้าน

zax ( หมึกแดง ) ของคุณที่รับฝากซื้อรองเท้าบูทมาให้น้อ

cloud : เซ็งเป็นอะไรไม่ร ู้รู้สึกปวดไหล่ปวดคอ

 

cloud : อย่ามัวหาแทงปลาแถวนี้ดีกว่าว่ะซิด แล้วดาบตรูก็ไม่ใช่เรือด้วย Cid : แหม๋ กำลังได้อารมณ์ ปวดแค่เนี้ยทำ บ่จอยไปได้

 

 

Cloud : แล้วรู้วิธีแก้มั้ยล่ะ Cid : มันก็พอรู้อยู่หรอก Cloud : งั้นบอกมาแล้วก็หยุดลูบตรงนั้นด้วย Cid : อุ้ยตายมันเพลินมือ	Cid : คลาวด์ตรูรู้มาแล้วแต่ไม่กล้าพูดว่ะ Cloud : อย่าพิรี้พิไรน่า แล้วเลิกลูบตรูด้วยมันเสียว Cid : เพื่อนกันคิดไรมากวะ(ลูบๆ)เอ้าดูรูปซะ

 

!!!! ข้างหลังเอริธนั่นมัน!!!!!หรือว่านั่นคือ!!!

 

Ghost !!!!!!

นี่คือรูปถ่ายติดวิญญาน เดอะชัตเตอร์ ที่เล่าลือกันใช่มั้ย โอ พระเจ้า หรือ ว่า หรือว่าเพราะตอนนั้น	ตอนนั้น..ที่เราแอบสงสัยว่า เอริธเก็บมาเทเรีย ไว้ที่ตรงไหนของโบว์ ตอนเธอหลับเลย แอบไปคลำๆเปิดๆดู ...บางที

 

cloud : เราก็ถูกวิญญานอาฆาตแฟนเก่า เอริธที่ตายไปแล้วสิงแทน!!	cid :มันก็คงเป็นอย่างนั้นแหล่ะเพื่อนเอ๋ย

 

cloud : แล้วชั้นจะทำยังดีล่ะเนี่ย เศร้า Cid : หนามยอกต้องเอาหนามบ่ง ผีแฟนเก่า ต้อง ปะทะ ผีแฟนใหม่ ไม่รู้ว่าผีใคร ต้องเจอผีขนุน ดังนั้นถ้ามันเกาะหลัง ชั้นเกาะแทน รับรองหาย cloud : ไม่ล่ะ ชั้นไม่เสี่ยงดีกว่า กลัวนายไม่เกาะอย่างเดียวอ่ะ	cloud : โอ พระเจ้า ข้าจะทำยังไงดี ไม่อยากเสร็จซิด แต่ก็ไม่อยากปวดไหล่

 

เราต้องหาสิ่งศักดิ์สิทธิ์มาช่วยปัดเป่าวิญญานร้ายกระมัง ไอ้ที่บอกว่า ไหว้พระก้าววัด 10 วัดนั้นใช่มั้ยนะ

 

cloud : นี่ไง อนุเสาวรีย์เจ้าพ่อดาบสองแฉก ที่ยืนเป็นมิ่งขวัญท้าแดดลม เกย์ ไบ ควีน คิง อย่างไม่เกรงกลัว เจ้าพ่อต้องบอกหนทางสว่าง ให้เคะน้อยๆนี้ได้เป็นแน่	kadaji : เฮ่ย วิญญานตัวนี้มันเฮี้ยน จะไล่ได้ต้องสะสมหลวงพ่อศักดิ์สิทธิ์ อีกสามองค์ที่ไปหนีเที่ยวกลับมา หนทางมันยาก ลำบาก เจ้าต้องกระเสือกกระสนเองนะ

 

cloud : โอ้ว พระเจ้า ซอส นี่หรือที่เราต้องหา หลวงพ่อเหล่านี้

 

โฉมหน้าเจ้าพ่อสามองค์จอมอู้ที่แอบไปหนีเที่ยวย่าน ซอย Y A O I

yazoo : เจ้าพ่อขวัญใจควีนราชินีและนักเต้น เบาะแส หาได้ตามที่ที่มีแสงสี และสถานที่ชอปปิ้งทั่วไป	rufus : เจ้าพ่อทูอินวัน ขวัญใจนักธุรกิจ เบาะแส ชอบเด็ก และที่ๆทำเงินได้ มีบริวารมาก ถ้าเค้นคอบริวารได้ก็หาตัวเจอได้

sephiroth : หลวงพ่อมาเฟีย god father ฉายา big katana (?)(ทำไมจึงเป็น Big ไม่ใช่ long ยังเป็นปริศนา) หายสาปสูญมาเป็นเวลานาน ตายยากเอ้ยตามหายากที่สุดไม่มีเบาะแส ไม่พกมือถือ

 

 

โอ๊ว มายก๊อด มันแสนน่ากิน เลือกไม่ถูก เอ้ย แสนลำบากหาหนทางไม่ถูก โอ ชีวิตคลาวด์ตัวน้อยๆ

 

cloud : โอ๊ะนั่นมัน โอ้โชคเข้า้ข้าง เราแล้ว หลวงพ่อ yazoo ครับ ช่วยผมด้วยนะคับ	yazoo : มาขัดขวางชั้นช๊อปปิ้งกล้าดีมากเลยนะ เอาเถอะ ถ้าอยากให้ช่วยล่ะก็...กระเป๋า prada ซัก 2-3ใบก็พอ

คลาวด์ : โอ้ กระเป๋าแห้ง.....

cloud : อ้าวเรโน อยู่พอดี เห็น rufus ป่าว ถ้าบอกให้กลมนึง reno : อ๋อ เป็นปาปารัชชี่ถ่ายรูปเอ๊าะอยู่ แถวนี้แหล่ะ	rufus : ไอ้ลูกน้องขายนาย เดี๋ยวจับตอนซะนี่ บอกว่ากำลังทำผมอยู่ไง พึ่งตื่นนอน เดี้ยะจับตอน reno : อย่าทำหนูเยย ก็มันรับของเขามาแล้วอ่า

 

rufus : งานเข้าก็ช่วยไม่ได้ คิดค่าตัวชม.ละ หมื่น เคาะหัว สองหมื่นเองไอ้น้อง	ไม่ค่อยจะเคีี่ยวเล้ย ...ซีด..เลย ตรู...โห ยังอีกตั้งสอง ตูจะรอดหรือชะรอยจะหมดตัวก่อนเนี่ย

 

yuffie : หยุดนะนี่คือการปล้นนนน	yuffie : อ้าว ตาคล้าว เองเหรอยะ งั้นไม่ปล้นล่ะ จน

 

cloud : ยุฟฟี่ เราถูกผีรังควาญ ช่วยหาแรร์หลวงพ่อให้เราหน่อยสิ yuffie : เราหาแล้วได้ไรอ่ะ cloud : งกไม่เปลี่ยนเลยนะ - -มาสเตอร์มาเทเรียที่งุบงิบทีฟาไว้ละกัน yuffie : ขาดทุนจริงๆเลยแต่ก็ได้ เห็นว่าเพื่อนๆกันนะ cloud : - * - ั	yuffie : หา sephiroth เหรอ หาคนร่วมมือถูกคนนะเนี่ย พึ่งเจอมะวานซืน

>>yuffie : เมื่อวานซืนนี้นะ<<

ยุฟฟี่ : เขาเห็นกะตาเลย ไม่รู้ป๋าแกผีเข้าหรือซนมาจากไหน พุ่งไปแอบเปิดผ้าคลุม vincent

vincent : หว๋าาาาาา อีตาบ้า อีตาผีทะเล!!!!!

 

เซ็นเซอร์เนื่อง จากมีความรุนแรงมากเกินไป

จากนั้นก็อย่างที่รู้กัน เลือดสาด

ทว่าแทนที่จะเข็ดหลาบจำ ป๋าท่านกลับติดใจรสฝ่าเท้าและรอยข่วนของวินเซนต์ซะนี่

Sephiroth : โอ เตะได้สุดยอดจริงๆเลยคนสวย มาเป็นแม่ของลูกป๋าเหอะนะ .. vincent : ง่ะ โรคจิต โรคจิต ช่วยด้วย	vincent : อย่านะเขาแก่แล้วนะ sephiroth : ไม่เป็นไรผมไม่ถือ ยิ่งชอบไม่ต้องสอนงาน vincent : ง่ะ(เอาไงดี ยิงหัวก็ไม่ตาย จะหนีไปทางไหนดี)

yuffie : หลังจากนั้น วินเซนต์ก็หนีไปตามระเบียบ ป๋าแกก็ไล่ตามไป แต่คงหาไม่เจอหรอก วินเซนต์ชิ่งเก่งจะตาย

cloud : แล้วไงอ่ะ รู้แล้วทำไง?

yuffie : เอ๊ ยังถามอีก ก็โทรไปเรียกวินเซนต์สิยะ แล้วพาไปในที่ๆเห็นง่ายหน่อย เดี๋ยวก็จับตัวได้เอง

cloud : สมองขโมยโจรนี่ทาบไม่ติดเลยแฮะ

yuffie : ชั้นขโมยพวกเธอก็โจรแหล่ะย่ะ

Sephiroth : โอ้ว baby ในที่สุดก็เจอนะจ๊ะ vincent : อ๋า ช่วยด้วย!	sephiroth : เฮ้ย..อะไรเกาะขา yuffie : ฮิฮิ จับได้แล้วๆ

 

sephiroth : คนสวยรอพี่ด้วย cloud : อ๊ะ ๆ หยุดก่อนฮะคุณเซฯ	cloud : สู้ไม่ได้แย้ว มือไม้อ่อน... sephiroth : เฮ้ยๆๆ..

 

sephirtoh : มาขวางทำให้ชั้นจับวินเซนต์ไม่ได้ มีไรแก้ตัวก่อนหัวขาดฮึ

cloud : โธ่ป๋าฮะ วินเซนต์น่ะ เพื่อนผมเอง ถ้าป๋าช่วยเขานะเขาจะให้ที่อยู่กับเบอร์โทรวินจังนะ sephiroth : ............จะให้ช่วยไรบอกมาเลย Cloud : ...(ขอโทษนะวินเซนต์แต่จำใจนะเพื่อน)

 

yazoo : ไงป๋า ไม่ได้เจอกันซะนานเลยนะ sephiroth : อื้อ ป๋าหาแม่ให้ลูกๆได้แล้วนะ ลอซหายไปไหนล่ะ? yazoo : เห็นว่าเบ่งกล้ามมากไปเลยซิปแตกทั้งตัวฮับ sephiroth เจ้านี่ ไม่บันยะบันยังอีกล่ะ

 

รวมพระเครื่อง เอ้ยรวมไอเท็มเรียบร้อย

 

 

 

เพี้ยง y จงเจริญ

เปรี้ยง y ประสบโชคชัย	จิ้ม ใครขวางไม่ให้ y จงบรรลัย

cloud : รู้สึกสบายได้พักเดียว ทำไมมันก็หนักนิดๆอีกอ่ะ Sephiroth : แหง๋สิก็ต้องตัดแหล่งพลังงานก่อน ถึงจะไล่ได้ cloud : !!! หมายความว่า...	aerith : โอม มะลึกกึกกึ๋ย สยึมกึ๋ย

sephiroth : ตัดแหล่งพลังงาน	cloud : โธ่เอริธไม่น่าเลย เธอไม่น่ามีเจ้านั่นมาสิงเลย ไม่งั้นเธอคงไม่โดนเสียบตาย sephiroth :- - ยังไม่ตายว้อยเธอตกใจจนลูกอมติดคอ สลบต่างหาก

cloud : โอ้ย ปล่อยไก่ตัวเบ้อเร่อเลยเค้าจะเป็นลม sephiroth : เดี๋ยวเรียกทีฟาให้มั้ยล่ะ-*- cloud : โธ่ป๋าก้อ	sephiroth : เอ้า แยกๆกันซะอย่างสงบตรูจะได้ไปหาดาร์ลิ้งซะที zax : (หนูไม่อยากออกอ่ะ เบื่อสิงเอริธแย้ว) cloud : (ชักไม่อยากให้จบงานแล้วซิ ถ้าวินเซนต์รู้ตรูถูกฆ่าแน่) sephiroth : อย่าคิดเพ้อเจ้อทั้งคู่เด๋วตบดิ้น

 

zax : ตามเกาะป๋าได้มั้ยฮะ คอยขัดไม่ให้ไปหาวินจัง sephiroth : ออ เหรอด้ายยย...	sephiroth : บังอาจมาขวางทางรักกับน้องวินจังเหรอ ไปสู่สุขติซะ!!! zax : แหม๋ป๋าก้อ เขาพูดเล่น เขารักเอริธจะตาย จะกลับไปหา บัด now แล้วจ้า

 

sephiroth : เฮ้ย คุจา เอาอย่างว่า มา สามโหลกับสองลัง ซิ Kuja : ต๊าย จะไปรับศึกหนักที่ไหนยะ ระวังฟ้าเหลืองนะยะ	sephiroth : ระดับมาสเตอร์ไม่ยั่นหรอก Kuja : ใครว่าป๋าล่ะคะ คู่กรณีต่างหากฮ่ะ

sephiroth : ป่านนี้แล้วมันไปโอ้เอ้อยู่ไหนวะ cloud : เอาล่ะสิตรู จะแก้ตัวยังไงดี	cloud : เอ่อ คือว่าคือ เอ่อคือตัวผม เอ่อคือว่าคือ

cloud : ป๋าฮะ เขามีเรื่องอะไรจะบอก... sephiroth : จะมีอะไรก็รีบคายออกมา

 

sephroth : เอาไกลผู้ไกลคนแล้ว จะบอกก็ว่ามา	cloud : เอาเบอร์ห้องผมไปแทนได้มั้ยฮะป๋า

sephiroth : หมู่นี้ไม่ได้หิ้วหัว คุณแม่เจโนวาแล้วชักเหงามือ เดี๋ยวหักคอ หิ้วหัวแกรแทนซะดีมั้ย cloud : ง่ะ...ยะยอมบอกแล้วค้าบ บอกทุกเบอร์ของวินเซนต์เลย

***ด้านล่างนี้แอบเซอร์วิทเฉพาะแฟน sephiroth x vinent น้อ****

 

เหตุการณ์หลังจากนั้น

กระดื้บๆ ดึ๋ยๆ

 

vincent : สังหรณ์ไม่ดี หมอดูว่าวันนี้จะเสียของรัก?

vincent : สัมผัสเย็นเยือกนี้มัน - -"	vincent : หยุดนะห้ามจับต่ำกว่านี้ sephiroth : อุ้ย ถูกจับได้ซะแล้ว

 

sephiroth : อย่าหนีอีกเลยนะ คราวนี้ไม่ปล่อยแน่ ไม่ยอมล่ะปล้ำจริงๆด้วย vincent : แหง่ะ	vincent : จะไม่ข้ามขั้นไปหน่อยหรือไงหัดจีบ เป็นขั้นเป็นตอนมั่งได้มั้ย sephiroth : แหม๋ก็มันไม่ทันใจวัยดึก แล้วคนสวยอยากให้ป๋าทำอะไรจ๊ะ

 

vincent : ดะ ดูหนัง กินข้าวมั้ง sephiroth : ดู(หนังR)ไป กิน(?)ไปเหรอ ได้สิจ๊ะยาหยี	sephiroth : ป๋าจะตามใจคนสวยทุกอย่างเลยอย่าหนีป๋านะ vincent : (หนาวๆหลังจัง นี่ชั้นคิดผิดหรือเปล่าหว่า)

vincent : ง่ะมาอยู่มุมนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ไหนว่าจะดูหนัง

sephiroth : ก็หนังไงจ๊ะ..นี่ไง ..หนังสด vincent : แหง่ะ...(เวรแย้ว)

 

sephiroth : นี่ไงลูกๆ คุณแม่ไงล่ะ vincent : ง่า..พวกเธอ ช่วยกล่อมพ่อเธอให้ปล่อยชั้นไปทีเต๊อะน้า	yazoo : อืมม์.. kadaji : อืมม์... vincent : T 0 T ช่วยด้วย

 

yazoo : ผ่านฮะป๋าผมโอเค kadaji : ผมก็ด้วย vincent : แหง่ะ แง้ ไม่เอานะไม่เอา ไม่กลับห้องแล้ว

sephiroth : มามะกลับห้องเราดีกว่า เราจะได้ใกล้ชิดกันสวรรค์น้อยๆ vincent : ง่ะ yazoo : ไม่ให้ วันนี้ มามี้ต้องนอนกับพวกเรา kadaji : ใช่ๆ ปะป๋าอย่าขี้โกงสิ

 

sephiroth : ชิ..ไม่น่าพามาหาลูกเร็วเลย vincent : แหะ แหะ รอดแล้วตรู sephiroth : ลูกเผลอหลับแล้วจะไปจับกิน(กระซิบ) vincent :แหง่ะ แง.................

 

******แล้วครอบครัวก็สุขสันต์จบ**

ของแถม

sephiroth : !!?? yuffie : คล้าว ขอโทษนะ เราไม่มีความแค้นต่อกันแต่วินเซนต์เขาจ้างให้มาตอนนายเป็นการสั่งสอน cloud : จะบ้าเหรอ สั่งสอนเหรอนั่น ชั้นมีตัวเดียวอันเดียวนะยะ คุณเซฟค้าบช่วยผมด้วย cid : ส่วนชั้น วินเซนต์ไม่ได้จ้างแต่อยากมาเอง แกบังอาจขายที่อยู่วินเซนต์เพื่อนกันทำงี้ได้ไง ชั้นอดแอ้มเลย แง่ง T 0 T vincent : หา เมื่อกี้ว่าไงนะ

yuffie : จะออกมาดีๆหรือจะออกมาทั้งน้ำตา cloud : บ้าเหรอ เต็มใจหรือไม่เต็มใจก็น้ำตาตกทั้งนั้นแหล่ะย่ะ vincent : เซฟิรอธ ถ้าไม่ปล่อยมันออกมาชั้นจะหนีกลับบ้านแม่จริงๆด้วย

sephiroth : เอามันไปเลยจ๊ะที่รัก cloud : แหง่ะ แง้ววว!!!!!

เป็นสุขเป็นสุขเถอะนะคลาวด์ .....เอวัง

ท่านที่ต้องการดูดและเตรียมใจในการดูดแย้ว แค่ 300 กว่าภาพเอง นิดๆ เชิญที่ีนี่งับ

http://i296.photobucket.com/albums/mm178/viosephy/ff7ac_tgs2009

เนื่องด้วยภาพเยอะมาจึงจัดเป็นไฟล์ย่อยให้เป็นระเบียบ จิ้มไอคอนทางซ้าย ย่อหน้า Albums นะงับไม่ใช่ tag

http://i296.photobucket.com/albums/mm178/viosephy/ff7ac_tgs2009/sephiroth_vincent

^^ อันนี้เฉพาะ วินเซนต์กับเซฟิรอธ

http://i296.photobucket.com/albums/mm178/viosephy/ff7ac_tgs2009/sephiroth_family
^^ อันนี้เฉพาะ เซฟิรอธแฟมิลี่

http://i296.photobucket.com/albums/mm178/viosephy/ff7ac_tgs2009/sephiroth_yazoo
^^ อันนี้เฉพาะเซฟิรอธกับยาซู
ูู

http://i296.photobucket.com/albums/mm178/viosephy/ff7ac_tgs2009/sephiroth_cloud
^^ อันนี้เฉพาะ เซฟิรอธกับคลาวด์

อื่นๆ หาจิ้มเอาเองงิ
ในที่สุดก็เขียนเสร็จแย้ว เหนื่อยนะเนี่ย ไปปั่นงานที่ดองไว้ก่อนจ้า

 

 

 งานแคปซูล

เหนื่อยจัง งานนี้เป็นอะไรที่เหนื่อยมากเพราะนั่งปั่น ทั้งออฟ และตุ๊กตาแฮะๆ

เพื่อค่าหอเราต้องสู้

(sephiroth : ไงจ๊ะคนสวย ไปบินเล่นกะพี่มั้ยน้อง)

ขอบคุณน้องก๊อฟ ที่มาช่วยเฝ้าบูทเวลาผมไปร่อนเล่น กับรอทนะครับ

รวมทั้งช่วยถ่ายภาพตุ๊กตาที่ผมทำมาให้ด้วย

แฮะๆ ยังมีอีกเยอะครับ แต่อยู่กล้องผู้อื่นหมดเลย แหม๋

ก็กล้องผมเจ๊งนี่นา

จะว่าไปผมก็ไม่ได้บอกอีกล่ะว่างานไหนไป

งาน คอมมิคปาร์ฯ ไปนะคับ อิมเมจิเกจ ไม่ชัวร์ครับ จำไม่ได้ว่าสมัครไว้มั้ย

แต่งานล่าสุดที่จะไปคืองานแอคโค่ครับ (งานปิดฮะ)

 

สำหรับผู้ที่สนใจสั่งทำตุ๊กตา อดใจรอรายระเอียดคราวหน้านะครับ

จะลงพร้อมภาพอีกทีฮิฮิ

สำหรับผู้ที่รอ sephi joko เอ่อ เข็นรอธไม่ขึ้นอ่ะ คุณต้องช่วยผมเข็นหน่อยนะ

สำหรับผู้ที่รอ nightmare ล่าสุด : โฮะ !!! เอ่อ ..อืมม์ ง่า.....ก็ ก็ คงออก คอมมิคปาร์มั้ง

เวลามันเขียนลื่น คืนเดียวก้อเสร็จ เวลามันตัน กี่เดือนก้อเขียนไม่ออก

ต้องการกำลังใจเยอะๆไง ฮี่

 

ปล. เจอคนแต่ง FF7 งานนี้ด้วย เซฟิรอธน่าจับกดมากๆ เจเนซิสสวยจัด แซกก้นงาม (เลียปาก) เป็นทีมที่ดูบอบบางน่าเจี้ยะน้อ อ๊ะ แต่ผมชอบแซกโลมาทรายนะ ซนทนมือ หน้าทะเล้นดีฮะ

งานนี้ใครอาจจำผมไม่ได้ เพราะแต่งเป็นโจโฉ(แบบพึ่งตื่นจากเตียงเมีย) แล้วกรุ้มกริ่มไปทั่ว ฮี่ฮี่
ถ้าจะจำกันได้ ก็คงจำหนวดกันได้มากกว่าอ่ะนะ 55
ภาพอยู่กล้องรอธ ยกยอดอีกครั้ง

คราวหน้าจะไปไพรเวทคอส FF7 ที่ร้านเค้กเสาร์หน้า = =

<<ไพรเวทล่าสุดที่ไปกับน้องแมวน้ำ>>

บีจางงง ไปด้วยกานนนนม้ายยยย

ถามท่านผู้อ่าน อยากอ่านฟิคต่อป่าว? แล้วอยากอ่านพรีวิวของ nightmare เล่มล่าสุดม้าย

edit @ 2 Nov 2008 20:31:30 by violet..รวบรวมปราน Y ให้แผ่ซ่าน

กรรม ลืมอวยพรวันเกิดที่รัก แง้ว

happy เบิร์ดเดย์ vincent valentine  

T ^ T love you !!! 

 

 

ไม่รู้ให้อะไรดี ลงฟิคที่ดองไว้ละกัน

 

 Title :   My Baby
Pairing : Sephiroth/Vincent
Rating : NC17
เรียบเรียงโดย : violet

Disclaimer : ตัวละครเป็นของ Square Enix ห้ามคัดลอกไปเผยแพร่ที่อื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต

 ฟิคนี้เป็นฟิค RPG ที่แต่งพล็อตร่วมกับ บีจัง ดังเคยกล่าวมา

Casting
- Sephiroth : Sephiroth (Violet)
 - Vincent : BeeJang

** ตอนที่ 2

 

เซฟิรอธบิดกายที่เปลือยเปล่ากำยำบนเตียง เสื้อผ้าที่เป็นชิ้น ๆ กระจายรอบ  มองห้องแคบ ๆ เรียบง่าย ก่อนหันไปตามเสียงและอ้อมแขนของวินเซนต์ที่เอื้อมมากอดเอวเขาไว้ เสียงงึมงำที่แสดงถึงความงัวเงียของเจ้าของแขนเอ่ยเบา ๆ

 

“อืมม์...เซฟท์  นอนเถอะ ดึกแล้วนะ”

 

ดวงตาสีเขียว เบิกเล็กน้อยอย่างแปลกใจ เขากำลังอยู่ในห้องเล็ก ๆ เตียงแคบ ๆ แถมยังมีศัตรูเก่า ที่อยู่ในคณะเพื่อนคลาวด์ที่เคยกำจัดเขาเสียด้วย  เสียงลมหายใจสม่ำเสมอของวินเซนต์บ่งบอกถึงความไม่ระมัดระวังตัวซักนิดว่ากำลังนอนอยู่กับบุคคลที่อันตรายต่อชีวิต

 

เซฟิรอธยื่นมือไปแตะใบหน้าที่กำลังนิทราพริ้มนั้นอย่างแผ่วเบา  เสื้อคลุมสีแดงที่ใส่อย่างหลวมๆเผยออก แววตาคมกริบประกายอย่างพอใจเมื่อมองไล้เรื่อยจากใบหน้าที่คมสันงดงาม เส้นโค้งของจมูก ริมฝีปาก ไปจนถึงเรือนกายที่อยู่ใต้เสื้อหนังสีดำ

วินเซนต์ พึมพึมเบา ๆ ขยับเล็กน้อย รับรู้ถึงน้ำหนักมือที่วางบนใบหน้าของตน และขยับไปจับมือนั้นอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว

 

“นอนเถอะ...”

                                               

                                                ริมฝีปากบางเฉียบของเทพปีศาจแย้มเยือน ดั่งได้รับคำเชิญชวน

                                               

                                                “โอเค..”

 

                                                เสียงกระซิบพร่าลึกตอบรับ ริมฝีปากเลื่อนไล้ต่ำประกบกับเรียวปากของเจ้าของร่างผู้นิทรารมณ์ ลิ้นร้อนไล้ล้วงลึกบังคับให้ปากเหยื่อเผยออก แทรกลิ้นเข้าไปพัวพัน กอดรัดร่างที่อยู่ข้างใต้ไว้ เสียงลมหายใจที่เคยสม่ำเสมอเริ่มถี่รัวเร็วขึ้นพร้อม ๆ กับอาการดิ้นรนที่มากขึ้น

 ดวงตาสีแดงที่ตอนแรกเผยอนิดๆอย่างงัวเงีย เบิกกว้างออกอย่างตกตะลึงเมื่อพบว่าริมฝีปากตัวเองกำลังถูกครอบครอง และเรือนกายถูกทับด้วยใครบางคน สัมผัสที่ผ่านเสื้อผ้ามามันกล้ามเนื้อที่แน่นมาก และมันหนัก

 

ลิ้นที่อุกอาจนั้นร้อนมาก รสจูบนั้นแปลก กลิ่นลมหายใจที่สดชื่นเหมือนใบไม้ใหม่ วินเซนต์มึนเมาในรสจูบ การเคลื่อนไหวที่พัวพันในปากเขานั้นเขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน เหมือนความมึนเมาในไวน์ชั้นเลิศ เหมือนความดื่มด่ำในความฝัน

มันเป็นจูบที่เชี่ยวชาญอย่างล้นเหลือ วินเซนต์เกือบยอมหลับตาให้มันเป็นไปและดำเนินต่อ จนกระทั่งเกิดการกระตุกที่เข็มขัด เสียงกริ๊กของหัวเข็มขัดโลหะที่ถูกปลดดังขึ้น เสียงรูดซิปตามมาและสัมผัสของมือที่ร้อนผ่าวซุกเข้ามาที่แก่นกายอันอ่อนไหวของเขา วินเซนต์ร้องลั่น ตื่นเต็มตาสะบัดจนริมฝีปากที่ประกบผละจากกัน  

“..อย่า ! ใครน่ะ !”

 

เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้น วินเซนต์รู้สึกคุ้นหูอย่างมาก เหมือนขนที่หลังคอตั้งชันขึ้น มันคุ้นมาก คุ้นจนน่ากลัว น่าโหยหา แต่ก็น่าหวาดหวั่น

 

ในห้องสลัวด้วยแสงจันทร์บางเบานั้น..วินเซนต์เห็นแสงสะท้อน เขาคิดว่ามันเป็นแสงสีเงินของเส้นไหมที่แวววาว มันเหมือนเป็นไหมชั้นดีที่บางเบาเกือบเท่าใยแมงมุมดูนุ่มละมุน

 

 เขาคิดเช่นนั้นจนกระทั่งเงาที่ทาบทับเขาผละออก ยันตัวขึ้นนั่ง ร่างกายท่อนบนของเขาเป็นอิสระและท่อนล่างยังคงถูกทับ เงาดำนั้นทำอาการคล้ายสะบัด ไหมสีเงินนั้นก็ขยับ เมฆที่บดบังแสงจันทร์ส่วนหนึ่งเลื่อนออก แสงสว่างนวลละออ ลอดหน้าต่างเผยร่างที่นั่งอยู่บนสะโพกของเขา

 

แสงทาบกับร่างกายขาวเหมือนงาช้าง เผยเส้นโค้งของมัดกล้ามที่เรียงตัวกันอย่างที่วินเซนต์ยากจะปฎิเสธกับตัวเองว่ามันงดงาม มันไม่มากและไม่น้อย ผิวสีงาช้างนั้นเรียบตึง ใบหน้าที่คุ้นตา ความงดงามที่ผสมผสานระหว่างเทพและปีศาจ ประกายตาที่เหมือนดั่งดาบ กล้าแกร่งและทะลุใจใครก็ตามที่มองมัน รอยยิ้มที่เย้ยหยัน บุคคลที่ใครก็ตามได้รู้จักแล้ว ยากจะลืม

 

“...เซฟิรอธ..”

 

วินเซนต์ครางออกมาอย่างแผ่วเบา เรียกรอยยิ้มกว้างจากใบหน้านั้น วินเซนต์หัวใจกระตุกวูบ เซฟิรอธโน้มหน้าเข้าหา เขาพยายามถอยหนีแต่สะโพกถูกทับ เขาจึงหล่นพังพาบหงายลงบนหมอน แขนโลหะถูกตรึงแน่นด้วยมือที่เหมือนคีมเหล็ก

วินเซนต์มองมือที่ถูกพันธนาการอย่างหวาดหวั่นก่อนหันมา หัวใจสั่นไหวแปลกๆ ทั้งหวาดกลัวและเต้นระทึกเมื่อใบหน้าที่งดงามแต่น่ากลัวนั้นโน้มใกล้ลงมาชิดจนรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ 

                                                “...เมื่อกี้นายก็เรียกชื่อชั้นอยู่ชัดๆ ยังมาถามอีก..”

 

                                                วินเซนต์แอ่นกายสะดุ้งโหยง ครางออกมาอย่างลืมตัว มือของเซฟิรอธข้างหนึ่งยังไม่ได้ล้วงออกมาจากกางเกงของเขา และมันเริ่มขยับถูกับส่วนที่อ่อนไหวที่สุดในกายเขาอย่างอุกอาจอีกด้วย

 

                                                “..มะไม่ใช่...หยุดนะ..อ๊ะ..อื้อ..ทำไม..นาย..”

 

                                                “ชั้นน่าจะถามมากกว่านะ”

 

                                                เทวอสูรหยุดมือแล้วมองไปรอบห้องเหมือนพยายามจะทบทวนความจำ วินเซนต์หอบหายใจถี่ ๆ พยายามสูดอากาศเข้าปอดให้มากที่สุด พยายามข่มอารมณ์ที่สั่นไหวรัวจนอกแทบระเบิด เขาไม่อาจปฏิเสธได้ว่า เขาอ่อนไหวและเพลิดเพลินไปกับมัน สัมผัสที่ยากจะต้านทาน แต่เขาไม่อาจยอมได้โดยง่าย วินเซนต์ดิ้นออกพยายามลุกขึ้น และมืออันแข็งแรงก็ผลักเขาลง และรอยยิ้มหยันนั้นก็หันมายิ้มให้เขา

 

                                                “....ว่าทำไมชั้นอยู่ที่นี่..”

 

                                                หน้าขาทั้งสองของวินเซนต์ถูกกดไว้ด้วยเข่า มันเจ็บมากเมื่อพยายามดิ้น รู้สึกเหมือนเลือดหายไปจากหัวแขนเหล็กของเขาถูกกดตรึงและ มือข้างที่เหลือของเซฟิรอธเริ่มปลดผ้าคลุมตามด้วยเสื้อผ้าออกเขา ทีละนิ้ว ๆ ที่เรือนร่างของเขาถูกปลดเปลื้องออกจากอาภรณ์อย่างช่วยตัวเองไม่ได้

 

                                                “ชั้นช่วยนาย นายที่ยังเป็นเด็กอยู่ ....อย่า...อย่าทำแบบนั้น..อ๊ะ”

 

                                                มือร้อนๆลงไปลูบอีกแล้ว วินเซนต์กัดฟันพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ส่งเสียงครางออกไป

 

                                                “นายสวยมาก...เกินคาด....เด็กอะไรหรือ?..ชั้นก็โตอยู่เห็น ๆ”

                                                 

                                    มือแข็งแรงและร้อนระอุนั่นเริ่มล้วงไล้ จาบจ้วงไปทุกที่ ที่เขาอ่อนไหวมาก ๆ จนวินเซนต์หวาดกลัว เขารีบระล่ำระลักบอกออกมา ก่อนที่สติจะหลุดลอย

 

                                                “ไม่ใช่ ฟังนะ... เมื่อตอนกลางวัน  นายเป็นแค่เด็ก! หนีออกมาจากที่ไหนซักแห่ง ชั้นก็ช่วยนาย! พานายมาพักที่นี่ !”

                                    “เอ...ชั้นคิดว่า..ชั้นตายแล้ว และล่องลอยอยู่ในไลฟ์สตรีมนี่นา?”

 

                                                วินเซนต์หน้าแดงก่ำ เซฟิรอธบอกเช่นนั้นก็ตามแต่มือที่ลวนลามเขาไม่ได้หยุดไปด้วย มันลูบไล้เรือนร่างเขาอย่างอุกอาจแบบที่ใครไม่กล้าทำมาก่อน แล้วมันทำให้เขาอยู่เฉยไม่ได้ด้วยสิ ดวงตาที่ดื่มด่ำกับรสสัมผัสจากปลายนิ้วของเทวอสูร ทำให้เขาอยากตะบันหน้านั้นนัก แต่ตอนนี้แค่กลั้นเสียงครางก็เต็มที่แล้ว

 

                                                “มีคนตามให้นายกลับไป..ชุดสีแดง ... ตัวสูง ถือดาบ...หยุดเสียที...ชั้นช่วยนายไว้นะ..นายจะตอบแทนด้วยการลวนลามชั้นงั้นเหรอ!”

 

                                                “ฮึ..”

                                               

                                                ปีกยาวสีดำสะบัดแรง มือที่ลวนลามผละออกให้วินเซนต์หอบหายใจ วินเซนต์ลืมตามองเทพปีศาจที่นั่งอยู่บนกายเขา ดูท่าทางเขาหัวเสียไม่ใช่น้อยในข่าวที่ได้รับ

 

                                                “ G เจ้า ไบฯ บ้าบ้ากามชนิดแม้แต่ชั้นยังจะงาบ..ไปไงมาไงเนี่ย..ใครไปปลุกมันมากัน..แล้ว..เจ้านั่นเห็นนายแล้วรึ?”

                                                 ประโยคท้ายๆดวงตาสีเขียวและวาวเหมือนแมวจ้องมาหาเขา วินเซนต์พยักหน้าอย่างงุนงง แม้ยังหวาดกลัวกับสถานะการณ์ที่ห่างไกลความผิดปรกตินี้

                                               

                                                “ใช่..ทำไมรึ..ก็ต้องเห็นน่ะสิ”

 

                                                “แล้วมันก็ถอยง่าย ๆ รึ จะให้ทาย นายยังไม่เคยสินะ”

 

                                                วินเซนต์จ้องตอบอย่างงุนงง เซฟิรอธหมายถึงอะไร ดวงตาเหมือนแมวกลิ้งกลอกพร้อมแย้มยิ้มกึ่งหัวเราะหยันเล็ก ๆ

 

                                                “ชั้นหมายถึง sex”

 

                                                เทวอสูรหัวเราะชอบใจเมื่อเห็นดวงตาสีแดงเบิกกว้างและทำตาโต เหมือนมันเป็นคำถามที่น่าแตกตื่นที่สุดในโลก เซฟิรอธจึงเอื้อมมือลงต่ำ ล้วงเข้าในกางเกงอย่างอาจหาญ ขย้ำหน้าและหลังที่เป็นจุดอ่อนไหว อันเร้นลับหนักๆ

 

                                                “ว่าไง...ใช่หรือเปล่า..ตรงนี้กับตรงนี้น่ะเคยรึเปล่า..”

 

                                                “.. อ๊ะ อย่า ....”                 

                                   

                                    วินเซนต์บิดกายหน้าแดงก่ำ กระเสือกระสนดิ้นรน นิ้วที่ทิ่มแทงกดควานภายใน ทั้งเจ็บทั้งแสบ ร่างกายของเขาพยายามต่อต้านสิ่งแปลกปลอมออกไป ในที่สุดเซฟิรอธก็ยอมดึงนิ้วออก วินเซนต์ระบายลมหายใจ ช้อนตามองตาแมวสีเขียวที่โน้มอยู่เหนือใบหน้าตัวเอง เห็นริมฝีปากบางยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ ดูเหนื่อยหน่ายประหลาด แต่ก็ทำให้หัวใจกระตุกลึก เทวอสูรเลียนิ้วที่เคยบุกรุกเขา ทำให้เขาหน้าแดงซ่านอย่างช่วยไม่ได้

 

                                                “ยังไม่เคยใช่มั้ยเนี่ย”

 

                                                วินเซนต์ไม่ตอบแต่หอบหายใจพยายามดึงความรู้สึกที่เตลิดทั่วร่างให้เป็นปกติ ความรู้สึกที่ผสมกับความตื่นกลัว เขาต้องไม่ให้คนที่กำลังคุกคามรู้

 

                                                “ชั้นพูดตรงๆเลยนะ คร้งแรกชั้นกะจะงาบนายเต็มที่เชียว”

 

                                                “อะไรนะ..”

 

                                                วินเซนต์หันขวับอย่างตื่นตะลึง พยายามดิ้นรนออก แต่อ้อมแขนเหล็กนั้นก็รัดเอวไว้  

 

                                                “ไม่เอานะ..อย่านะ”

 

                                                ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดข้างแก้ม ตามด้วยเสียงที่แผ่วทุ้มเริงรื่นเหมือนใยไหม

 

                                                “เอาน่า ก็นายมันน่าหม่ำ แถมยัง ไม่เคยผ่านใคร ชวนน้ำลายสอจะแย่..แต่ในเมื่อนายช่วยชั้นจริง ๆ มันก็ช่วยไม่ได้ที่ชั้นต้องละนายไว้”

                                                วินเซนต์หันไปมองอย่างไม่อยากเชื่อหู เทวอสูรตั้งใจทำร้ายเขาแต่ก็ตัดสินใจละเว้นเขา เซฟิรอธส่งตาเนือย ๆ และรอยยิ้มหยันประจำตัวเป็นคำยืนยัน

                                               

                                                “แต่นายมีปัญหาแน่วินเซนต์ และท่าทาง ชั้นก็ด้วย”

 

                                                มือที่รัดไว้ที่เอวปล่อยออก วินเซนต์ระบายลมหายใจนิด ๆก่อน หันกายไปนั่งเผชิญหน้าอย่างไว้ใจมากขึ้น

                                                “หมายความว่าไง”

 

                                                “ G เล็งนายแน่ ชั้นรู้นิสัยเจ้านั่นดี มันจะไม่เลิกจนกว่าจะได้เจาะไข่แดงนาย”

 

                                                วินเซนต์อ้าปากค้าง เขาอยากคิดว่าเซฟิรอธแค่ขู่เล่น แต่ดวงตาที่ปรายมา บ่งบอกว่าไม่ไช่เรื่องโจ๊ก

 

                                                “นายบอกว่าชั้นตอนกลางวันเป็นเด็กใช่มั้ย”

                                               

                                                “ใช่...แต่ชั้นสัญญาว่าจะปกป้องนายนะ”

 

                                                เซฟิรอธหันกลับมามองเขาเต็มตาอีกครั้ง ดวงตาสีเขียวบ่งบอกถึงความฉงนฉงายอย่างไม่ปิดบัง

 

                                                “ทั้งที่รู้แล้วว่าชั้นเป็น เซฟิรอธ น่ะหรือ?”

 

                                                “ชั้นก็ยังยืนยัน และตั้งใจจะทำอย่างที่พูดไว้”

 

                                                วินเซนต์มองนัยน์ตางงงวย และริมฝีปากที่แย้มเยื้อนจนกลายเป็นหัวเราะน้อย ๆ ของเซฟิรอธด้วยใจระทึก มันไม่ใช่การหัวเราะที่เย้ยหยัน มันเป็นธรรมชาติมาก จนเหมือนร่างตรงหน้าเขาเปล่งแสงออกมาจางๆ เขาควรจะเรียกมันว่าอะไรดี ที่แน่ ๆ มันทำให้เขาระทึกไม่เป็นส่ำ โดยเฉพาะเมื่อริมฝีปากอุ่น ๆโน้มลงมาประทับที่แก้มละมุนละไม เขาแอบรู้สึกเหมือนโดนสายฟ้าฟาดเข้าอย่างจัง

 

                                                “นายนี่น่ารักจัง ไม่เห็นเหมือนตอนมาฆ่าชั้นเลย ทำหน้ายังกะจะร้องไห้สลับกับโกรธ คิ้วเงี้ย ผูกเป็นโบว์ได้เลยมั้ง”

 

                                                เทวอสูรจิ้มที่หว่างคิ้วกึ่งล้อเลียน วินเซนต์แอบรู้สึกใจเต้น เขาปฎิเสธไม่ได้ว่ารู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก จนหัวเราะออกมาได้

 

                                                “ไม่รู้สิ ชั้นรักเด็กมั้ง”

 

                                                เซฟิรอธเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม ยิ้มหยันน้อย ๆ ยันตัวเข้าชิด โน้มแขนมาแนบใกล้เอว

 

                                                “แต่..ตอนนี้นายไม่ใช่เด็กแล้วนี่นะ”

 

                                                วินเซนต์อดใจไม่ได้ที่จะลองลูบไล้แขนที่แนบใกล้ กล้ามเนื้อที่แน่นขนัดและชีพจรทำให้เขาวาบหวิว มันนุ่มและตึงแต่ภายใต้มันแข็งแกร่งเปี่ยมพลัง

 

                                                “ก็นี่คือร่างจริงของชั้น ยังไงร่างตอนกลางวันคงโตทันอยู่ดีซักวัน”

                                               

                                                วินเซนต์พยักหน้า มืออย่างอดเลื่อนไล้สำรวจไปตามเส้นโค้งของกล้ามเนื้อเซฟิรอธไม่ได้ โดยเฉพาะเจ้าตัวไม่ได้ขยับหนีซักนิด

 

                                                “นายจะปกป้องชั้นตอนกลางวันใช่มั้ย”

 

                                                เทวอสูรจับจ้องมา วินเซนต์ยิ้มตอบขณะที่มือเลื่อนไล้มาถึงแผ่นอก

 

                                                “ถ้านายปรารถนา”               

                                               

                                                “ขอบคุณ..แน่นอน ชั้นไม่อยากเสร็จมัน แต่นายต้องอย่าลืมระวังตัวเองด้วย เพราะมันก็เล็งนาย”

 

                                                นิ้วของเซฟิรอธจิ้มกลางหน้าผากวินเซนต์อย่างหยอกเย้า รอยยิ้มขี้เล่นที่ปรากฏขึ้นทำให้วินเซนต์รู้สึกแปลก ๆ อีกครั้ง จนอดไม่ได้ที่จะเลื่อนมือขึ้นไปถึงใบหน้านั้น เลื่อนไล้ไปตามขอบโค้งหยักบนใบหน้าที่เหมือนภาพฝัน

 

                                                “นายจะกลับเป็นเด็กในตอนเช้าใช่ไหม ทำไมเป็นแบบนั้นล่ะ”         

 

                                                “ชั้นก็ไม่รู้ บางทีชั้นอาจถูกบางอย่างผนึกไว้ หรืออาจเป็นเพราะร่างโคลนนี่ยังปรับสภาพไม่ทัน อย่างไรชั้นก็ไม่รู้เหมือนกัน  ที่แน่ๆชั้นว่ามันคงเป็นเช่นนั้น ตอนเช้าชั้นคงกลับไปเป็นเด็ก”

 

                                                “..................”

                                   

                                    วินเซนต์มองแล้วลูบใบหน้าที่อยู่ใกล้ชิดอย่างอาลัย ปลายนิ้วไล้ไปตามรูปคางคมสันและริมฝีปากบาง ดวงตาสีเขียวมองตอบมา ประสานประกายตาที่ฉายแววประหลาด มันสั่นระริกน้อยๆ ลมหายใจไหวหวั่นด้วยกลิ่นกายหอมประหลาดของกันและกัน

 

                                                “ชั้นเป็นห่วงนายนะ”

 

                                                เซฟิรอธกระพริบตา จ้องลึกลงไปในดวงตาสีแดง ที่แฝงแววละห้อยของวินเซนต์ซึ่งพูดต่อเหมือนละเมอ

 

                                                “แปลกจริง ทั้งที่เพิ่งเจอกัน ทำไมชั้นถึงห่วงนายนัก”

 

                                                เทวอสูรหัวเราะน้อย ๆ ก้มลงโน้มจมูกใกล้แก้มของคนตรงหน้าแล้วโอบเอวแนบนิดกันดั่งจะหยอกเย้า

 

                                                “ใช่ แปลกดี ที่คนที่เคยฆ่าชั้นมาห่วง ...แต่...”

 

                                                เซฟิรอธเชยปลายคางวินเซนต์ให้มาประสานสายตา ล้วงลึกถึงจิตวิญญานของอีกฝ่าย

 

                                                “..มันก็รู้สึกดีไม่เลวเลย...”

 

                                                ลมหายใจที่ระส่ำหยุดลงเมื่อริมฝีปากของทั้งคู่แนบปิดซึ่งกันและกัน ประสานลมหายใจเป็นหนึ่งเดียว อ้อมแขนที่รัดหลวม ๆ กระชับแน่น

 

 

***************************ดองต่อไว้

 ผมเกิดปัญหาขึ้น เข้าเวปฟิคบีจังไม่ได้ โผล่แต่เวปเนี่ย http://www.praruttanatri.com/asupa_all.php

ได้จะขอบคุณมากครับ

 

edit @ 16 Oct 2008 12:27:24 by violet..รวบรวมปราน Y ให้แผ่ซ่าน

เกือบลืมบอกอีกแล้วชั้น ขออำภัยในหลายๆงานที่ไม่ได้บอกเอิ้ก

หลายงานมากที่เลิกอัพว่าบูทอยู่ไหนแล้ว me ก็ไม่รู้จะทำไงเหมือนกัน

http://propsops.com/forum/index.php?PHPSESSID=578012bbe2e1ee3a1b8c5b2adede85f0&topic=889.msg2593;topicseen#new

 มีอะไรเกี่ยวกะรีบอนเหรอ ชัวร์ๆก็..พวงกุญแจครับ

ส่วนโด...ขณะนี้ยังปั่นอยู่เลย เข้าสู่เวิรค์ไฟร์โหมด

ไงพรุ่งนี้ก็เจอกันนะครับ